De Wet Inkomen en Arbeid (WIA) is de opvolger van de WAO, de Wet op de Arbeidsongeschiktheid. De WIA is op 1 januari 2006 in werking getreden. De WAO blijft bestaan voor mensen die voor 1 januari 2006 al een WAO uitkering hadden.

Regelingen WIA

De WIA is bedoeld voor medewerkers die deels of geheel arbeidsongeschikt raken en bestaat uit twee onderdelen:

• De regeling Werkhervatting Gedeeltelijk Arbeidsgeschikten (WGA).
• De regeling Inkomensvoorziening Volledig Arbeidsongeschikten (IVA).

Wie ten minste 35% maar niet meer dan 80% loonverlies lijdt is gedeeltelijk arbeidsgeschikt en valt onder de WGA. Gedeeltelijk arbeidsgeschikten worden gestimuleerd zoveel mogelijk te werken als hun ziekte of beperking toelaat.

WIA in financieel perspectief

De premie voor de WAO en de WIA is alleen verschuldigd door de werkgever en bestaat uit een landelijke gelijke basispremie WAO/WIA en twee per werkgever vastgestelde gedifferentieerde premies voor de WAO en de WGA. De werkgever mag 50% van de gedifferentieerde WGA-premie op het nettoloon van de medewerker verhalen.

Werkgevers kunnen eigenrisicodrager (ERD) worden voor de WGA. Als u ervoor kiest om eigenrisicodrager te worden, bent u verantwoordelijk voor het betalen van de WGA-uitkeringen aan uw (ex)medewerkers gedurende 10 jaar. U bent dan ook 10 jaar verantwoordelijk voor de re-integratie in het arbeidsproces van de medewerker.

Als een van uw medewerkers arbeidsongeschikt wordt, beoordeelt het UWV of hij een uitkering krijgt en hoe hoog die is. Voor de IVA kunnen werkgevers geen eigenrisicodrager worden.

Is eigenrisicodragen aantrekkelijk?

Eigenrisicodragen kan financieel aantrekkelijk zijn. U betaalt dan minder arbeidsongeschiktheidspremies voor al uw medewerkers, terwijl u alleen de WGA-uitkering van een daadwerkelijk arbeidsongeschikte betaalt.

Lees meer over de financiële risico’s en het afsluiten van een arbeidsongeschiktheidsverzekering.